Belgische bisschop en de heisa over homoseksualiteit

De afgelopen tijd is er veel ophef ontstaan over een interview in het Franstalige blad Télémoustique met de Naamse bisschop André-Mutien Léonard. Voor een Nederlander in het land der Belgen roept dat oude herinneringen op aan lang vervlogen tijden in zijn vaderland. Aan de hevige protesten van de homobeweging onder meer in het Utrecht bij de installatie van kardinaal Simonis en bij het pausbezoek. Is een dergelijk heisa in Nederland nog denkbaar? En waarom gebeurt dat nu opeens in België? 

Ik denk dat we in Nederland al die discussies een beetje moe zijn. Het recht van ambtenaren om niet tegen hun geweten in homohuwelijken te hoeven sluiten, ligt verankerd in het regeerakkoord en de protesten tegen deze passage zijn niet echt om wakker van te liggen. Er sneuvelen bij mijn weten geen ruiten bij. Men went al een beetje aan de aanwezigheid van de meer beginseltrouwe christenheid in de politiek en ik bespeur een tendens om op de standpunten en verworvenheden van de zestiger en zeventiger jaren terug te komen. Wellicht ook ten aanzien van de homoseksualiteit.

In België men echter nog in het proces van oprukkend secularisme en omverwerping van oude gevestigde waarden. De paarse regering, een in Nederland al bijna vergeten fenomeen, is hier in haar laatste dagen, maar doet nog van zich spreken als het gaat om homoadoptie, embryowetgeving en snel scheiden. En de kerk heeft er lang om heen kunnen draaien, maar nu is er dan een weer eens zo’n confrontatiemoment. “Homoseksualiteit is abnormaal”, zegt de bisschop van Namen, op grond van een eeuwenlange en eenduidige traditie binnen alle monotheïstische godsdiensten. “Maar, zo zegt de bisschop, dat maakt niet dat we onze homoseksueel geaarde medemens voor abnormaal kunnen uitmaken.”  

Inderdaad: dat is stigmatiserend en discriminerend. Ik ben nog wel eens humeurig tegen mijn vrouw en kinderen, en dat vinden zij niet normaal. Maar moet ik dan maar meteen als abnormaal mens worden afgeschilderd? Ehh.. ja! Want in feite is er natuurlijk niemand normaal. Ja, twee duizend jaar geleden liep er een normaal mens rond, iemand die in alle opzichten voldeed aan de norm die je je voor dé mens zou mogen stellen. Net als zijn moeder, trouwens. Die was ‘normaal’ ontvangen! Want ‘bevlekt ontvangen worden’ is in wezen natuurlijk helemaal niet normaal. En weet je wat die Jezus zei tegen zijn leerlingen? “Wordt normaal, zoals uw vader in de hemel normaal is”, of woorden van gelijke strekking...  

België moet er dus even doorheen. Pijnlijk voor de Naamse bisschop, maar God zij dank heeft hij gesproken! Ik beschouw de acceptatie van de homoseksualiteit als ‘normaal’ als een van de grootste westerse vergissingen van de tweede helft van de vorige eeuw. Laten we wel hopen dat het westen er snel achter komt, waar het zich vergist heeft. Wie weet gaan de lage landen daar nog ooit een rol in spelen, als gidslandjes voor Europa. 

Vincent Kemme RKniews.net 20070423